Gruno 5 begint competitie met overwinning

Gruno 5 – HFC ’15 6

De voorbereiding van de wedstrijd tegen HFC begon in de kleedkamer zoals elke andere wedstrijdvoorbereiding, met een kleine rondvraag hoe het met ieders brakheid was gesteld. Langeler, die met ogen dicht binnenkwam, antwoorde op de vraag of het een mooi feestje was met: “Ik weet het niet meer, maar ik denk het wel.” Tien minuten later kregen we echter in de gaten dat hij zijn ogen wel degelijk open had, maar dat dat door de brakheid nauwelijks te zien was. Na de constatering dat iedereen wel redelijk brak was, trokken we toepasselijk de uitshirts met stinkdierlogo’s aan en begaven we ons naar het veld.

HFC trad aan in groenwitte shirts en Gruno mocht haar eer verdedigen in zwarte uitshirts, die zelfs bij Harry het postuur wisten te af te kleden. De tegenstanders van HFC hadden twee coaches meegenomen, wij lieten ons er echter niet door uit het veld slaan en hadden de hulp van de Tifosi onder leiding van Van ’t Ende en Tiekstra ingeschakeld. De coaches van HFC uitten hun coachingvaardigheden vooral door dingen als “ze weten het niet meer” en “nu worden ze zenuwachtig” te roepen. Dit werd door de Tifosi passend beantwoord met gelijkwaardige filosofische kreten.

Los van de eerste paar minuten domineerde Gruno in de eerste twintig minuten van de wedstrijd. Tom creërde grotendeels zijn eigen kans en schoot helaas op de lat. Ook Maarten probeerde zich te onderscheiden na een goede steekpass, maar deed een Thomasje en zijn schot belandde op het andere veld. Toch kwam Gruno op een terechte voorsprong na wederom een goede actie van Tom die de bal afpakte, goed ruimte voor zichzelf creëerde en de bal netjes tegen de touwen schoot. Na Toms goal begon HFC steeds sterker te worden en werd het een felle wedstrijd, waar voor elke bal gevochten werd. Een voorbeeld hiervan was de hoofdwond die Tim opliep in een duel, gelukkig kon hij zijn wond koelen met wat bevroren snacks uit de kantine en kon hij na een korte rustperiode weer verder voetballen. Tot aan de rust bleef het erg spannend en miste HFC een paar kansen, maar Gruno bleef standhouden.

In de rust, waar Harry probeerde de opstelling van Gruno te versterken door een twaalfde man op te stellen, werd er toch maar gekozen om het middenveld iets om te gooien en om toch maar ouderwets elf spelers op te stellen. Na de rust ging de wedstrijd verder waar hij voor de rust geëindigd was, met een felle strijd om elke bal. HFC bleef dreigend en na een paar sterke optredens van sterkeeper Jonker wisten ze uiteindelijk toch de gelijkmaker buiten bereik van Jonker binnen te schieten. Kort daarna was alle aandacht op de keeper gericht, want na een botsing met Hoekzema leek hij een driedubbele beenbreuk, een hernia en een gebroken kleine teen opgelopen te hebben. Gelukkig stond hij na een aantal minuten weer op en kon de wedstrijd hervat worden. De 1-1 stand bleef niet lang op het spreekwoordelijke bord staan na een bijzondere actie van hun keeper. Ik zou hier graag vertellen wat de keeper deed maar zelfs met het beeldmateriaal paraat is het niet duidelijk wat de keeper wilde doen. Een verdediger probeerde na deze markante actie de bal weg te schieten, maar deze werd onderschept door Hoekzema. Thomas twijfelde geen moment en speelde de bal door naar Rutger, die hem in een keer strak in de hoek, buiten bereik van de keeper en verdedigers schoot. Gruno stond wederom op voorsprong en HFC zette steeds harder aan. HFC probeerde een goal te forceren door veel lange ballen te hanteren en leek ook succes te hebben toen er door Oosterhuis binnen de zestien hands werd gemaakt. De scheidsrechter floot en liep gedecideerd naar de penaltystip, om vanaf daar naar de rand van de zestien te wijzen voor een vrije trap. Ook voor ons was dit een kleine verrassing, maar zeker niet een onwelkome verrassing. HFC bleef aanzetten en stuurde met corners zelfs hun keeper mee naar voren. Toch kwam het slotakkoord voor rekening van Gruno, met een goede steekpass werd Maarten diep gestuurd, die tikte de bal langs de keeper, ontweek een rugbytackle van diezelfde keeper en gaf de bal voor op Menno, die de bal weliswaar van 3 meter afstand op het open goal schoot, maar met een dusdanig lage snelheid dat hij nog ingehaald werd door twee verdedigers. Deze verdedigers hadden echter moeite met het effect wat aan de bal was meegegeven dus kon Menno alsnog van dichtbij de bal binnentikken waarmee de wedstrijd in het slot werd gegooid.

Kortom, het was een felle wedstrijd, waarbij de rollen van Tim en Jonker zeker niet onderschat mogen worden, die met de winst een goed begin vormde voor het komende seizoen. Op naar de snack/kampioensschaal! (doorhalen wat niet van toepassing is.)